Katedra w Canterbury

Co ma kot do Katedry w Canterbury?

Canterbury odwiedziłam dwa razy. Dla katedry oczywiście. Pięknej, ogromnej, gotyckiej… Gotyk przyciąga mnie jak magnes. I trudno mi się od niego oderwać. Zresztą nawet nie próbuję, bo po co ;). Gotyk to styl idealny, kwintesencja sztuki, religii, kultury… Gotyk. Oczywiście, że gotyk.

Pięknie było w Canterbury. Słońce, lekki wiatr, niebieskie bezchmurne niebo… W drodze do katedry zaglądałam w różne uliczki, zapoznając się z miastem. Najbardziej śpieszyło mi się jednak do świątyni. Ale na drodze stanął mi Kot. Piękny i czarny Kot z Canterbury. Ni z tego, ni z owego powitał mnie przy wejściu na dziedziniec, łasząc się do moich nóg. A musicie wiedzieć, że ja z kolei przyciągam koty jak magnes. I wzajemnie ;) W każdym razem byliśmy oboje bardzo zadowoleni. Ja z Kota, Kot ze mnie. Ale wiecie, jakie Koty są – zawłaszczają całym człowiekiem i robią to z wdziękiem. Oczywiście tylko wtedy, kiedy one mają na to ochotę. Kotu z Canterbury widocznie przypadłam do gustu, bowiem nie odstępował mnie ani na moment. Ja w lewo, Kot też w lewo, ja w prawo, Kot w prawo. Zatrzymuję się, Kot również. Stawiam aparat na ziemi, Kot łapką dobiera się do aparatu. Przyklękam, Kot wpycha mi się pod łokieć. Obciera się o spodnie, łasi się i oka ze mnie nie spuszcza. A ja mam dylemat: podziwiać i fotografować katedrę czy fotografować, podziwiać i głaskać kota? Multitasking okazał się dobrym rozwiązaniem ;)
Spędziliśmy tak ze sobą jakiś czas, ale ja przecież chciałam wejść do katedry! Skierowałam się więc ku wejściu. Razem z Kotem, który nonszalancko podprowadził mnie pod drzwi i grzecznie zaczekał, aż przeczytam informację, że z powodu przygotowań do wieczornego koncertu, świątynia jest już zamknięta dla zwiedzających…. Hm – westchnęłam, zaś Kot miauknął jakby od niechcenia, może chcąc mi dać do zrozumienia, że nic z moich planów nie wyjdzie? Zostały mi więc krużganki. Obeszliśmy razem kościół, Kot połasił się trochę jeszcze do mnie, po czym ziewnął, zamrugał oczami i poszedł. Patrzyłam, jak się oddala. Po kilku krokach przystanął, odwrócił łebek jeszcze i… poszedł sobie swoimi ścieżkami. Głośne miauknięcie odebrałam jako znak pożegnania. Teraz mogłam się koncentrować tylko na architekturze :) Krużganki? Krużganki były wspaniałe, więc jaka wspaniała musi być świątynia. Zapraszam na kilka impresji gotyckich z Kotem na pierwszym planie.

Za drugim razem dojechałam do Canterbury za późno. Znowu świątynia była zamknięta. Do trzech razy sztuka…

27 comments on “Co ma kot do Katedry w Canterbury?

  1. Tym oto sposobem zmotywowałaś mnie bym w końcu tutejszą katedrę odwiedziła, sfociła, i na blogu podzieliła się tym fenomenem sztuki.
    Zwłaszcza te szare impresje budowli gotyckiej i światłocienie… magia.

  2. krużganki piękne, że aż palmowe.
    ale ten angielski, czy brytyjski gotyk jest tak doskonały, aż wygląda trochę sztucznie.
    jakby go zbudowali w XIX wieku :-)
    wolę jakoś francuski, a najbardziej północnoeuropejsko-ceglany. jak w Niderlandziech, Niemczech, Prusach. no i w Polsce…
    ale za to koczur wspaniale wpisuje się w Twoje Canterbury Tales.
    notabene w Warszawie mamy kościół, po którym jeden kot swobodnie biega.
    a dziś byłem w fabryce, po której lata kotów kilka! :-)

    • Podzielam się opinią z Er’em – superfajne toto, ale aż nierealne. Gotyk też lubię bardzo, ale tak naprawdę jak się trafia prawdziwy roman-tyk, co jest niestety wybitną rzadkością, to jeszcze bardziej lubię.

    • Obiezyswiatka

      Er, ja każdy gotyk uwielbiam. Zachwycam się wszystkimi budowlami. Te krużganki inne od tych mi znanych, więc spędziłam tam trochę więcej czasu :)
      O tak, moje Canterbury Tales A.D.2014 za główną postać mają Canterbury Cat :)
      A co to za kościół? Kot należy do kościelnego inwentarza, czy tak po prostu?
      No proszę, fabryka kotami stoi :)
      O.

      • kot należy do proboszcza, i zalicza się do inwentarza wraz z osłem, tyle że osioł stoi w zagródce na zewnątrz.
        kościół jest na Bielanach (tych warszawskich, jakby co).

  3. Też bardzo lubię gotyk, ale najbardziej Flamboyant :) Szkoda, że w Polsce nie ma takich majstersztyków.
    Miłe miałaś spotkanie :) Uwielkbiam czarnowłose kociaki :) Może to Rademenes?
    http://pl.wikipedia.org/wiki/Siedem_%C5%BCycze%C5%84

    • Obiezyswiatka

      Fotoart, Flamboyant mało u mnie, ale piękny jest, to fakt.
      Co do kota, to może masz rację? Kto wie…
      O.

      • Życzę Ci, abyś następnym razem mogła wejść do wnętrza katedry i żebyś znowu spotkała tego niezwykłego kota :)
        Gotyk na ziemiach niemieckich i polskich był bardziej surowy niż angielski i francuski. Jednym z najbogatszych przykładów jest katedra w Kolonii. Mój mąż widział ją na żywo kilkanaście lat temu i zachwyca się do dzisiaj :)

    • „W Polsce nie ma”, ale jest w Wilnie. Nie wiem, czy to w Polsce, czy nie w Polsce…

  4. Krużganki są zachwycające!
    Jesteś pewna, że kot był kot, a nie…?
    ;)

    • Obiezyswiatka

      Ikroopko, myślisz, że to nie kot? Coś jak Behemot z „M i M” może? ;)
      O.

  5. Kruzganki piekne, zdobienia bardzo ciekawe, a gdzie kot?

  6. nie znam w ogole tamtych stron, moze kiedys bedzie okazja :)

  7. Te krużganki, to jak najpiekniejsza koronka! Przepiekne!
    A kot pewnie pokrewną duszę w Tobie poczuł! :-)))

  8. spacerując po tych gotyckich krużgankach człowiek staje się taki uduchowiony

    gdzieś uchodzi z niego „zjadacz chleba”
    czyli cel jaki miała nasza obieżyświatka… publikując te zdjęcia piękne osiągnięty

    • Obiezyswiatka

      Grzegorzu, pięknie napisane :) Czujcie się więc uduchowieni, wirtualnie :)
      O.

  9. Świetne zdjęcia.

  10. Spotkałam go! Autentycznie! Przyszedł sie przywitać i poszedł, bo pies był z nami

    • Obiezyswiatka

      Dee, on jest fantastyczny! Za każdym razem go spotykam.
      O.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *